W przypadku osteochondrozy następuje stopniowe niszczenie tkanki kręgosłupa, co prowadzi do zakłócenia jej funkcji. Zazwyczaj takie procesy zwyrodnieniowe rozwijają się w jego najbardziej ruchomych częściach. Młodzi ludzie najczęściej doświadczają osteochondrozy szyjnej. Niestabilność tego działu w połączeniu ze zwiększoną aktywnością fizyczną wyjaśnia jego podatność na urazy i różne procesy zwyrodnieniowe. W 3 na 10 przypadków jest przyczyną nagłych bólów głowy. Osteochondroza wywołuje zaburzenia metaboliczne w kręgosłupie. Z tego powodu znajdujące się w nim dyski wybrzuszają się, a następnie pękają.
Objawy
Kilka objawów może wskazywać na zmiany dystroficzne w kręgosłupie. W zależności od stadium choroby są one mniej lub bardziej wyraźne. Osteochondroza szyjna ma następujące objawy:
- Ból szyi, tyłu głowy, barku. Wzmacnia nawet przy niewielkim obciążeniu.
- Drętwienie kończyn.
- Chrupanie podczas obracania szyi.
- Bóle głowy, zlokalizowane głównie w tylnej części głowy i skroniach.
- Omdlenia, chroniczne zmęczenie.
- Szumy uszne, utrata słuchu.
- Utrata ostrości wzroku.
Dokuczliwy ból w okolicy serca może również wskazywać na osteochondrozę szyjną. Pacjent często doświadcza wrażeń podobnych do dławicy piersiowej. Kiedy korzeń kręgosłupa zostanie uszczypnięty, pojawiają się inne zaburzenia. Na przykład utrata wrażliwości języka lub zmniejszone napięcie mięśni szyi, problemy z oddychaniem. Jeśli leczenie nie zostanie przepisane na czas, u pacjenta może rozwinąć się występ lub przepuklina.
Istnieją cztery etapy osteochondrozy. Pierwsza charakteryzuje się niestabilnością krążków międzykręgowych. Po drugie, głównym objawem jest występ. Jednocześnie zmniejszają się odstępy między kręgami. Występuje zespół bólowy, który może być związany z uciskiem korzeni nerwowych.
W trzecim etapie następuje zniszczenie pierścienia włóknistego, który jest integralną częścią krążka międzykręgowego. Dlatego później następuje jego deformacja. Pacjent z czwartym etapem osteochondrozy szyjnej odczuwa silny ból przy każdym ruchu. Warto zaznaczyć, że spadek jego intensywności nie oznacza powrotu do zdrowia. Wręcz przeciwnie, wskazuje to, że rozpoczął się proces tworzenia osteofitów łączących kręgi. Z reguły prowadzi to do niepełnosprawności. Leczenie jest przepisywane na podstawie objawów klinicznych i stadium rozwoju patologii.
Przyczyny choroby
Pracy siedzącej najczęściej towarzyszy osteochondroza szyjna. Ta część kręgosłupa jest dość zwarta, dlatego nawet niewielkie napięcie w niej mięśni prowadzi do ucisku zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych. Na tym tle często tworzą się osteofity, co tylko pogarsza sytuację. Oprócz siedzącego trybu życia chorobę mogą wywołać:
- zaburzenia metaboliczne;
- niezdrowa dieta;
- odkładanie się soli w odcinku szyjnym kręgosłupa;
- hipotermia;
- predyspozycja dziedziczna;
- urazy kręgosłupa szyjnego;
- reumatyzm.
Rozwój choroby może być również spowodowany skrzywieniem kręgosłupa lub nadwagą. Zagrożone są osoby o słabej sprawności fizycznej lub sportowcy popełniający błędy w procesie treningowym.
Który lekarz leczy osteochondrozę szyjną?
Aby uniknąć rozwoju powikłań, przy pierwszych oznakach ucisku korzeni nerwowych kręgosłupa należy zwrócić się o pomoc do lekarza specjalisty. Osteochondroza szyjna i jej objawy są leczone przez neurologów, kręgarzy i osteopatów.
Dodatkowo może być konieczna konsultacja z neurochirurgiem, traumatologiem, terapeutą lub kardiologiem. Aby różnicować diagnozę, lekarz analizuje skargi pacjenta. Na tym etapie zadaje pacjentowi następujące pytania:
- Kiedy po raz pierwszy pojawił się ból szyi?
- Czy osteochondrozie szyjnej towarzyszą inne objawy?
- Czy aktywność zawodowa pacjenta polega na podnoszeniu ciężkich przedmiotów lub długotrwałym unieruchomieniu szyi?
- Jaki jest poziom sprawności pacjenta?
- Czy pacjent ma objawy zaburzeń neurologicznych?
Aby ocenić stan kręgosłupa, lekarz przepisuje prześwietlenia rentgenowskie, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. W zależności od objawów i stadium choroby leczenie może obejmować masaż, pływanie i terapię ruchową. Akupunktura wpływa na lokalne procesy niszczenia. W przypadku silnego bólu lekarz przepisuje środki znieczulające. Napięcie mięśniowe można złagodzić za pomocą środków zwiotczających mięśnie. W zaawansowanych przypadkach, gdy u pacjenta występuje przepuklina uciskająca korzenie rdzenia kręgowego, konieczna jest interwencja chirurgiczna.
A co jeśli choroba nie będzie leczona?
W przypadku braku wykwalifikowanej opieki medycznej u pacjenta ostatecznie rozwija się przewlekły ból odcinka szyjnego kręgosłupa. Promieniuje do kończyn górnych i dolnych, co może prowadzić do paraliżu. W miarę wzrostu osteofity uciskają kanały nerwowe, żyły i tętnice. Może to zakłócić proces krążenia mózgowego. Często powoduje to niedokrwienie i udary kręgosłupa. Pogorszeniu ulega również wzrok i słuch pacjenta, pojawiają się migreny i dystonia wegetatywno-naczyniowa.
Badając osteochondrozę szyjną i jej objawy kliniczne, lekarze często diagnozują radikulopatię. Prowadzi to do częściowej lub całkowitej utraty ruchomości kręgów. Wystąpienie zaostrzeń jest przyczyną hospitalizacji pacjenta. Za najpoważniejszą konsekwencję osteochondrozy szyjnej uważa się ucisk rdzenia kręgowego. Ryzyko śmierci jest dość wysokie. Aby uniknąć rozwoju powikłań, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Harmonogram pracy powinien być łagodny. Codziennie powinieneś wykonywać specjalne ćwiczenia i, jeśli to możliwe, ćwiczenia poranne.